De muziekwereld verliest een echte pionier. Arlene Smith, de leadzangeres van The Chantels, is woensdag op 84-jarige leeftijd overleden aan een hartaanval in een ziekenhuis in New York. Haar manager Paul Errante bevestigde het bericht aan persbureau Associated Press.
Het was 1958 toen The Chantels de wereld schokte met “Maybe”. Dit was zeker geen gewone hit, het nummer bereikte plaats vijftien in de Billboard Hot 100 en verkocht meer dan een miljoen exemplaren. Tot op de dag van vandaag wordt het beschouwd als één van de meest belangrijke nummers uit de geschiedenis van meidengroepen.
De invloed ervan reikte verder dan cijfers. Ronnie Spector van The Ronettes vertelde jaren later dat “Maybe” haar motiveerde om zelf de muziek in te gaan. Ook Janis Joplin nam later een eigen versie op. Dit gebeurt zelden – dat één nummer generaties künstenaars inspireert en vormgeeft.
Eerste zwarte meidengroep
The Chantels waren niet zomaar een groep. In de late jaren vijftig werden zij één van de eerste succesvolle zwarte meidengroepen in de Verenigde Staten. Dit was revolutionair in een tijd waar rassenbarrières nog sterk waren in de muziekindustrie.
Hun succes opende deuren. The Chantels mochten optreden met grote namen als Chuck Berry, The Drifters en Ike & Tina Turner. Ook waren zij meerdere keren te zien in het populaire televisieprogramma American Bandstand. Dit waren gouden momenten, momenten waar veel groepen van droomden.
Breuk en herbouw
Dan, in 1959, brak het noodlot toe. Het platenlabel van The Chantels ging failliet. Voor velen zou dit het einde betekenen. Voor Smith was het een nieuw begin. Zij startte een solocarrière, probeerde haar weg alleen te vinden.
Years later keerde ze terug. Smith reuneerde met de oorspronkelijke leden van The Chantels. Later richtte ze zelfs haar eigen versie van de groep op. Het bleek dat wat The Chantels hadden opgebouwd, sterker was dan één moment, sterker dan één platenlabel.
Een heel ander leven
Maar Smith maakte uiteindelijk een keuze die veel artiesten niet maken. Ze verliet niet alleen de podium, ze verliet de industrie. Ze behaalde een master in pedagogiek. Jarenlang gaf zij muziekles aan basisschoolkinderen in Manhattan.
Dit was niet plan B, dit was bewuste keuze. Smith gaf terug aan de volgende generatie, onderwees kinderen hoe muziek werkt, hoe je een stem gebruikt, hoe harmonieën samenkomen. Ongeveer twintig jaar geleden ging ze met pensioen.
Terugkijkend op haar bijzondere carrière zei Smith ooit iets wat haar filosofie samenvatten: “Wij waren de eersten. Ze wisten niet goed wat ze met ons aan moesten. De les die we daaruit hebben geleerd, is dat je uniek moet zijn om een succesvol product te hebben.”
Ze analyseerde wat The Chantels maakte: “De uniciteit van onze groep was dat we jonge vrouwen waren met een popgeluid en een sterke leadzangeres. Zij zong ballads en ik zong hoog, met mooie harmonieën om me heen. Dus daar kozen ze voor.”
Smith overleed woensdag in New York. Maar wat zij achterliet, is veel groter dan één persoon. “Maybe” speelt nog steeds. De Chantels worden nog steeds beluisterd. En generaties kinderen in Manhattan groeiden op met muziekles van iemand die de geschiedenis maakte.
Bron: Associated Press